De crowdfunding voor Fabriek ’t Levensvat is in volle gang!
En juist nu gebeurt er iets bijzonders. Alsof een cirkel rondkomt.
Soms kom je in je leven op een plek terecht waar iets in jou voeding krijgt en voorgoed in beweging komt. Dat overkwam mij op de Vrije Hogeschool. Vorige week vierde de school haar 55-jarig jubileum en kwamen we met honderden mensen bijeen om dat te vieren.
De ochtend van het jubileum begin ik in een kring. Mijn lievelingsdocenten leiden de workshop. De vraag die centraal staat: wat is de impuls van de Vrije Hogeschool? Wat heeft oprichter Lievegoed willen neerzetten?
Mijn hart begint direct hard te bonken en de tranen springen in mijn ogen. Ik denk regelmatig terug aan die periode en aan alles wat ik daar geleerd heb. Maar deze ochtend voel ik het opnieuw, in al mijn vezels. Op dat moment besef ik: dit heeft mij nooit verlaten.
Ik was achttien jaar oud toen ik de Vrije Hogeschool binnen liep. Uiterlijk vitaal en vol energie, maar van binnen was mijn ziel in nood. Alsof er iets gevoed wilde worden waarvoor ik nog geen woorden had. Op de Vrije Hogeschool kreeg ik taal en toestemming. Taal voor wat ik diep van binnen al wist. Toestemming om dat serieus te nemen.
Daarmee kwam iets in mij tot leven wat mij voortstuwt.
Deze ochtend probeer ik woorden te geven aan dat ‘iets’. Als ik het nu zou beschrijven, dan is het de uitnodiging om op zoek te gaan naar je eigen bronkracht. Naar datgene wat jou bezielt en beweegt, zodat je vanuit die plek kunt bijdragen aan het grotere geheel.
Ik voel in deze kring diepe dankbaarheid voor Lievegoed, alle andere leraren en mijn moeder, die mij deze school heeft gegund. Opnieuw ervaar ik hoe één plek, op het juiste moment, precies datgene kan aanraken wat in een mens wil verschijnen..
Wat ik destijds ontvangen heb, probeer ik nu zelf door te geven. Ik wil mensen uitnodigen hun eigen bron op te zoeken en taal te vinden voor wat in hen leeft, opdat ze Natuurlijk Verschijnen.
Diezelfde impuls brengt mij nu hier: bouwend aan Fabriek ’t Levensvat. Wie had ooit kunnen vermoeden dat die zoektocht naar bezieling uiteindelijk zou uitkomen bij het brouwen van een levenselixer?
Terugkijkend zie ik een rode draad: een verlangen om te bouwen aan gemeenschap, om mensen samen te brengen en om iets te creëren dat bijdraagt aan het leven. Dat die weg letterlijk én figuurlijk via voeding zou lopen, had ik nooit kunnen bedenken.
Maar hier ben ik. Ooit kreeg iets in mij voeding en kwam het in beweging. Nu bouw ik aan een plek waar ook anderen kunnen voeden wat hen bezielt.
Bouw jij mee aan een vat vol leven voor velen?
Het gaat om een kortlopende lening van zes jaar tegen 4% rente. Groot of klein: iedere bijdrage helpt enorm.
Bekijk hier de crowdfundingcampagne van Fabriek ’t Levensvat
